మాతృశ్రీ కడియంపాటి గురుగోవిందమాంబ జీవితచరిత్ర - పరిశీలన

డా. కపిలవాయి లింగమÖర్తి గారు శతాధిక గ్రంథకర్త, కవి, పరిశోధకుడు, రచయిత. రెండు తెలుగు రాష్ట్రాలలో పేరెన్నిక గన్నవారు.  వారు సాహిత్యంలోని అన్ని ప్రక్రియలలో అనగా కథ, వచనము, కవిత, పద్యము, ఉదాహరణము, కావ్యము, స్దలచరిత్రలు, దేవాలయ చరిత్రలు, జీవితచరిత్రలు, నవలా రచనలు చేసినారు. వారు రాసిన జీవిత చరిత్రలలో మాతృశ్రీ కడియంపాటి గోవిందమాంబ చరిత్ర కూడా ఒకటి.

ఈ గ్రంథము సులభశైలిలో ఉండి పాఠకులకు సులభంగా అర్థమవుతుంది. దీనిలో గోవింద మాంబ గారి బాల్యము, వివాహము వారు యోగినిగా మారిన విధానము అన్ని కనులకు కట్టినట్లుగా వర్ణించినారు. అచల సిద్ధాంతాన్ని గురించి సామాన్య జనులకు కూడా అర్థమయ్యే విధంగా వివరించినారు.

కపిలవాయి గారు తన  ముందుమాటలో ఆయా కాలాలలోని మహనీయుల జీవితాలు ఎవరైనా ఎరిగి గ్రంథస్థం చేస్తే అవి భావితరాల వారికి కరదీపిక లౌతున్నవి.  అటువంటి వారిలో ఈ చరిత్ర కూడా ఒక మిణుగురు.

అయితే చరిత్ర రాయటం అనేది కవిత్వం కాదు. కవిత్వమైతే తన ఊహబలంతో వ్రాయవచ్చు. కానీ చరిత్ర కట్ల కాదు. స్థల కాల ప్రమాణాలు వస్తువు ప్రమాణాల వసరం. వాటి కొరకు ఆయా వ్యక్తుల సమకాలికులో లేక కుటుంబీకులో ఉంటే వెళ్లి వారిని కలిసి ముచ్చటించి విషయం రాబట్టుకోవాల్సి ఉంటుంది.

ఇక అమ్మవారి చరిత్రను పరిశీలిద్దాము...

ఓంకారాచలపీఠా సంస్థాపకులు శ్రీశ్రీశ్రీ చెరుకూరిశివరామబ్రహ్మేంద్రస్వాములవారు.వారి సతీమణి శ్రీమతిసుబ్బమాంబగార్లు.అనుమునిగిరి వీరినివాసం.

ఈయన ఆయన దగ్గరకు వచ్చేశిష్యులకు అద్వైతంతోపాటు అచల ప్రబోధచేస్తుండేవారు. ఆయన శ్రీపోతులూరి వీరబ్రహ్మంగారికి సిద్దయ్యగారివలె. ప్రియశిష్యుడు మోల్కలూరి హుస్సేన్ దాసుగారు.  ఈ దంపతులకు ఒక శుభముహూర్తన ఆడశిశువుజన్మించింది. ఆమెకు గోవిందమాంబ అని నామకరణం చేసినారు. దినదిన ప్రవర్థమానంగా గోవిందమాంబ పెరగసాగింది.

చాలా మంది శిష్యులు శివరామబ్రహ్మేంద్రస్వాముల దగ్గర బ్రీVA్మపదేశం పొంది,అద్వైతం-అచలంగురించి ప్రశ్నించేవారు. వాటికి ఆయన సమాధానాలిస్తుండేవారు. వారి సంభాషణలు గోవింద మాంబ శ్రద్ధగావిని అవగతం చేసుకునేది. ఆవిధంగా బ్రహ్మజ్ఞానవిద్య కరతామలకమైంది.

పెళ్ళీడువయసు రాగానే శేషబ్రహ్మేంద్రులతో వివాహం వైభవంగా జరిపించినారు. వీరికి ఒక గోవిందమాంబకు కుమారుడు జన్మించినాడు. నామకరణోత్సవవేడుకలో శిశువుకు తాతగారు గురుబ్రహ్మం అనిపేరుపెట్టినారు. శ్రీమచ్చెరుకూరి శివరామబ్రహ్మేంద్రులు జీవ సమాధికొరకు సౌజన్య పత్రికప్రకటించి తేది14-9-95 భాద్రపదరోజు శనివారం సమాధి పొందినారు. సమాధి పొందేముందు శిష్యులనుద్ధేశించి మున్ముందు గోవిందమాంబ అనుమునిగిరిపీఠాన్ని ముందుకునడిపిస్తుందని సెలవిచ్చినారు. ఆవిధంగా ప్రథమపీఠాధిపతురాలుగా కడియంపాటి గురుగోవిందమాంబను శిష్యులు ఆదరించినారు. మళ్ళీ అద్వైత అచల పీఠానికి కేంద్రబిందువైంది.

మాతృశ్రీ కడియంపాటిగురుగోవిందమాంబ పీఠాన్నధిరోహించిన తర్వాత బోధలకై గ్రామాంతరాలకు వెళ్ళేది. పీఠానికి వచ్చె శిష్యులు అడిగిన సందేహాలు తీరుస్తూ, బ్రీVA్మపదేశం చేస్తూ పరాత్పర తత్వాన్ని ప్రబోధిస్తుండేది.

ఒకనాటి సాయంకాలంలో శిష్యులు గురుగోవిందమాంబను తల్లీ! ఈ సృష్టి ఎట్లా ఆవిర్భవించింది అనిఅడుగగా 

నాయనా!

శ్లో. నభూమీనజలంచైవ -న తేజోనచవాయవః నచంబ్రహ్మనచం విష్ణుః - నచనక్షత్ర తారకాః-

సర్వశూన్యనిరాలంబం -స్వయంభూ విశ్వకర్మణః-

ఈ సృష్టికి మొదలు సూర్యుడు గాని,చంద్రుడు గాని,గ్రహనక్షత్రాలుగాని,పంచభూతాలు ఏవీ లేవు. ఆమహాశూన్యంలో పరబ్రహ్మంఒక్కడేఉన్నాడు. ఆయన స్వయంభువు. ఆమహానుభావునికి విశ్వకర్మ అని మరొక పేరు.

ఒక్కడుగా ఉన్న అతనికి తాననేకం కావలె. అనగా సృష్టిచేయవలెనని సంకల్పంకలిగింది. ఆ మహాశూన్యంలోమొదట ఓంకారమనేప్రణవధ్వని ఉప్పతిల్లింది. అప్పుడు ఆకాశంనుండి వాయువు, వాయువు నుండి అగ్ని. అగ్నినుండిజలం, జలంనుండి ఈభూమి వరుసగా పుడుతూ వచ్చాయి అని శిష్యునికి తెలియజేసింది.

కనుక సృష్టిలోపుట్టింది ప్రణవం.అది ఆకాశంయొక్క గుణంకాగా దానినుండిపుట్టిన వాయువుకు శబ్దంతోపాటు స్పర్శ అనేగుణం అలాగే అగ్నికి శబ్ధసర్శలతోపాటు తేజస్సు అనగారూపం, జలానికి శబ్దస్పర్శరూపాలతోపాటు రసం అనేద్రవగుణం, భూమికి మొదటి నాల్గింటితోపాటు గంధం అనేగుణాలేరర్పచపడినవి.

ఈ శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రస, గంధాలనే పంచభూతగుణాలకుమాత్రలని వ్యవహారం. పంచభూతాల సమిష్టికి ప్రకృతి అనిపేరు. ఈప్రకృతి సత్వం,రాజసం,తామసం అని త్రిగుణాత్మకం. అద్యసృష్టిశూన్యంనుండి యేర్పండినదిగదా!

శూన్యమంటే ఏమిటి? తామిస్రమే,అదికూడా సామాన్యమైన తామ్రిసం కాదు.మహా తామిస్రమనవలె. పంచభూత సృష్టి తామిస్రంతో ఏర్పడిందో ఈ పంచభూతాల్లో భౌతిక దేహాలసృష్టికూడ మళ్ళీ అట్లా తమోగుణంనుండియే పుట్టింది.

ప్రకృతిలో ఈ తామసాహంకారం అవిద్య, అజ్ఞానం అనిరెండుభాగాలుగా ఉంది. ఒక్కడైన పరబ్రహ్మంతాననేకం కావాలెననుకున్నాడు. కనుక అందుకుతననుతాను విభజించుకోవడానికి తనకొకశరీరం అవసరం అయింది. అతడు అవిద్య అనేదానిలోకి ప్రవేశించి నిర్గుణం బ్రహ్మంగాఉన్నాడు సగుణబ్రహ్మయైనాడు. 

సగుణబ్రహ్మమే తననుతాను విభజించుకున్నప్పుడు అనేక రూపాలుగా అయినాడు. కాని ఆరూపాల చేతమళ్ళీ రూపకల్పనజరుగలేదు. అదిచూచి అతడు రెండవసారి అజ్ఞానమనేప్రకృతిలో ప్రవేశించాడు.అప్పుడతడు జీవుడనబడినాడు. ఈజీవుడు తనశరీరాన్ని ప్రకృతితోకూడి విభజించుకోగా ఈ శరీరాలుగూడ పునరుత్పత్తి సమర్థమయి ఇక ఈ సృష్టి అంతావిస్తరించింది అని వీరాచార్యులుతోపాటుగల శిష్యబృందానికి తెలియజేసింది. అమ్మవారు గురుగోవిందమాంబ.

మాట్లాడుతూ ప్రియశిష్యులారా! ఇంద్రయాలు గుర్రం లాంటివి. శ్రీకృష్ణుడు గీతలోచెప్పినట్లువాటికి బంధాలు వేస్తేనే తప్ప మనచేతికిరావు. గోవుకు విశ్వాసం ఉంటుంది కాని గుర్రానికిఉండదు. 

అమ్మగారి దొడ్డవరం పర్యటనలో శిష్యులు తాళమేళాలతో పూజించినారు. అప్పుడే అక్కడకువచ్చిన గర్భవతి అమ్మాయి తండ్రి అమ్మా! మా అమ్మాయికి కొడుకా? కూతురా అనిప్రశ్నించగా పాపపుడుతుంది నాయనా! అబ్బాయి కావాలన్నా అమ్మాయి కావలన్నా పురుషునిదే ప్రధానపాత్ర అని స్త్రీలులేకపోతే పురుషులెక్కడ? అనిబోధచేసింది.

పురుషజన్మ ఎంతో విలువైనది.ఈజన్మ లభించినందున దీనిని సార్థకంచేసుకోవాలి దప్ప వ్యర్థం చేసుకోరాదు.అందుకే అద్వైతాన్ని చక్కగా సద్గురుబోధచే జన్మరాహిత్యానికి కారణభూతమౌతుంది. ఆమె అనుమునిగిరి చేరేవరకు అక్కడికిరాయచూరు లక్ష్మయ్యవచ్చినారు. ఉభయకుశలోపరి తదనంతరం అమ్మా! నాకుసాంఖ్యంగురించి వివరించండనికోరగా

నాయనా! సాంఖ్యమంటే ఆత్మజ్ఞానం. మనశరీరంలో ఇరువది నాలుగుతత్వాలున్నాయి. కనుక ఆ తత్వాలకు సంబంధిన జ్ఞానమని అర్థం ఉన్నది. మనదేహంలోని ఆ తత్వాలేవేవి? నాయనా మనదేహం పంచభూతాలతో ఏర్పడిందిగదా!  వానిలో మొదటి ఒక్కొక్కభూతం తలా రెండుభాగాలయింది.ఆ తర్వాత రెండవసగం నాలుగుభాగాల్లో కలిసింది.

అట్లా కలిసినప్పుడు భూమియొక్క మొదటి సగం గుదం అనే విసర్జనావయం ఏర్పడగా తక్కిన నాలుగుభూతాలతో కలసివరుసగా వదనం అనగా నోరు,చేతులు,కాళ్ళు, ఉపస్థ అనగా జననాంగలైన మర్మాంగాలేర్పడినవి.

జలభూతం నుండి మొదటిసగం రసం. తక్కిన నాలుగుభూతాలు కలిసిశబ్ద, స్పర్శ, రూప,గంధాలనేగుణాలేర్పడినవి. అగ్ని భూతముయొక్క మొదటిసగంలోనేత్రమేర్పడగా తక్కిననాలుగు భూతాలతో, శ్రోతం -త్వచం -జిహ్వ -    ఘ్రాణం అనే ఇంద్రియా లేర్పడినవి. వీటితోమనం ప్రపంచాన్ని తెలుసుకుంటాం కాబట్టి ఇవి జ్ఞానేంద్రియాలనబడినవి. వాయు భూతం యొక్క మొదటిసగంలో వ్యానం ఏర్పడగాతక్కిన నాలుగు భాగాలు నాలుగుభూతాలతో కలిసి సమాన -ఉదాన-ఆపాన -ప్రాణాలనేపంచప్రాణాలేర్పడినవి.

ఆకాశభూతంలోసగం అట్లాఉండగాతక్కినసగభాగం నాలుగైనాలుగుభూతాలతోకలిసి మనస్సు -బుద్ధి-చిత్తం- అహంకారం అనే అంతరేంద్రియచతుష్కమేర్పడినది. ఈ విధంగా ఐదు కర్మేంద్రియాలు, ఐదు జ్ఞానేంద్రియాలు, ఐదుపంచతన్మాత్రలు, ఐదు పంచప్రాణాలు, నాలుగు అంతరేంద్రియాలు అనే ఇరవైనాలుగుతత్వాలు కలిసి ఈ శరీరమేర్పడినది. 

ఈ తత్వాలన్ని స్వతంత్రాలు. ఇవిజీవుని యొక్కప్రమేయం లేకుండానే దేనిపని అదిచేస్తూ పోతుంటవి. కాబట్టి పై యిరువది నాలుగుతత్వాలను పరిశీలించి వానిలోదేన్ని పట్టుకుంటే మనకుముక్తి పొందగలమోదాన్ని తెలుసుకోవడమే సాంఖ్యం అనబడుతుంది.

అమ్మా! మీరిప్పుడుతెలిపిన ప్రంచీకరణంలోతత్వాత ఇరువైఐదు కావాలి. మిగతాఐదేమైనట్టు అని అడుగగా అది తర్వాత చెబుతా. మరీ జ్ఞానేంద్రయలతో, కర్మేంద్రియాల్లో వాటిలో ఏమౌతావు. వాటితో ఏ పనిచేయగలం. ముక్తి ఎలా పొందగలం. మరీ జీవుడు ఎట్లా ముక్తి పొందగలడు. చివరకు మిగిలేది జ్ఞానం దీనివల్లె ముక్తి పొందవలె. 

తల్లీ!మార్గాలలో ఆ మహావాక్యాలేమిటో సెలవియ్యండీ వినునాయనా! మహావాక్యాలుగూడ సగుణం, నిర్గుణం ఈరెండు వేర్వేరుగాఉన్నాయి. మొదటవానిని మహావాక్య చతుష్టయం, రెండవది మహావాక్యత్రయం అంటారు. 

అమ్మా! ఓలేకేం తండ్రీ! మొదటివి ఈదేహంలోని జీవుని గురించి తెలుపగా, రెండవది ఈ దేహాన్ని గురించి చెబుతవి. అవి చెబుతాను విను.

1.ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ - ఐతరేయోపనిషత్తు.

2.అహం బ్రహ్మాస్మి - యజుర్వేదం -బృహదారణ్యణకోపనిషత్తు.

3.తత్వమసి -సామవేదం -ఛాందోగ్యోపనిషత్తు.

4.అయమాత్మాబ్రహ్మ -అధర్వణవేదం -మాండూక్యోపనిషత్తు.

అమ్మా! జ్ఞానమనేది మనపంచీకరణలోదేకాదా! బ్రహ్మం ఇరవైఐదుతత్వాలలోనిది కాదంటారు కనుక అది బ్రహ్మమెట్లా అవుతుంది?  అయితే ఒక జ్ఞానమే గాదు ప్రజ్ఞానం అన్నప్పుడు దానిని కూడా విచారించవలె. గురువు రెండవసారి అయమాత్మబ్రహ్మ అనిచెబుతాడు.అప్పుడు శిష్యుడు మళ్ళీ దాన్నిగురించిగూడ విమర్శించుకోవలె. 

షట్‌చక్రాలు వివరణ

ఆధారచక్రంలో కుండలిని మÖడున్నరచుట్లు చుట్టుకొని అధోముఖమై నిద్రిస్తుంటుంది. సహాస్రారానికి ఊర్థ్వకుండలిని అనిమరొకపేరు. సాధకులు ప్రాణామయంలోని కుంభకంలో ఈకుండలిని మేల్కొల్పుతారు.అప్పుడు కుంభకంలో కలిగినవేడిమిని భరించలేక కుండలిని మెల్లగా ఒక్కొక్కచక్రాన్ని దాటుతూ సహస్రానికి చేరుతుంది. అప్ఫుడు సాధకుడు బ్రహ్మానుభవాన్ని పొందుతాడు. ఇది అందరికి సాధ్యం కాదు.

సాధకులకు వారి స్థితినిబట్టి కుండలిని

1.మణిపూరకంలో నిలిచినపుడుసాలోక్యం.

2.అనాహథచక్రంలో నిల్చినపుడు సామీప్యం.

3.విశుద్ధచక్రంలో నిల్చినపుడు సారూప్యం.

4.అజ్ఞాచక్రంలో నిల్చినపుడు సార్జ్యం = సృష్టి సంబంధం విడిపోవడం.

5. సహస్రారంలో నిలిచినపుడు సాయుజ్యం అనేముక్తులు వారికికరతామలక మౌతుంటవి.

1) మÖలాధారచక్రం - అధిపతిగణపతి -600 జపం.తత్వం పృధివి.మÖర్తులు - ఇంద్రియ నిగ్రహం.

2) స్వాధిష్టానం -అధిపతి - బ్రహ్మ -జపం `6000 వేలు. తత్వం -జల-మÖర్తులు- కామనిగ్రహం.

3) మణిపూరకం `అధిపతి -విష్ణువు -జపం ` 6000 వేలు. అగ్ని `తత్వం `మÖర్తులు` సార్జ్యం.

4) అనాహతం `అధిపతి` శివుడు `జపం `అధిపతి -6000 జపం`తత్వం వాయువు` మÖర్తులు` సాలోక్యం.

5) విశుద్ధ` అధిపతి`జీవుడు` జపం `1000` తత్వం ` ఆకాశం` మÖర్తులు `సామాన్యం.

6) ఆజ్ఞేయం ` అధిపతి -గురువు` జపం `1000` తత్వం ` సృష్టి` మÖర్తులు `సారూన్యం.

7) సహస్రారం ` అధిపతి -పరమాత్మ- జపం ` 1000` తత్వం ` పరమపదం `మÖర్తులు. సాయుజ్యం. 

మనయొక్క ప్రాణపక్షి లోపలికి వెళ్ళేటప్పుడు ”సో” అని వెలుపలికి వచ్చేటప్ప”హం” అనిలీలగా ధ్వనిస్తుంటుంది.

సోహంలోసః అహం అనే రెండుపదాలున్నవి. సఃఅనగా పరమాత్ముడు.అనేపురుషుడు. ఇతడు జీవుల యొక్కహృదయ కమలంలో నివసిస్తున్నాడు. కనుక అహం అనగా రెండుపెదవులు కలిస్తే”అమ్మా” అనిపలికినట్లు అతడే నేను అని ఉంటుంది. కనుక ఈ జీవుడంటే ఎవరో కాదు.మాయలో చిక్కిజీవుడనిపించుకుంటున్నాడు. గాని అతడా యొక్క పరబ్రహ్మమే. అందువల్ల మహావాక్యాలలోని “తత్త్వమసి”అనే వాక్యం తత్‌త్వం అసి.అదే అతడే నీవై ఉన్నావని శిష్యబృందానికి బోధిస్తుంది. ఇలా అమ్మవారి శిష్యులకు భోదలు చేస్తూ వారిని జాగృతం చేసినది.

అనుబంధం

ప్రస్తుతము అనుమునిగిరి ఓంకార అచలపీఠము, భైరవకోన త్రిముఖదుర్గాదేవి శక్తిపీఠాలకు, ప్రస్త్రత పీఠాధిపతులుగా శ్రీశ్రీశ్రీ రామడుగుగురు బ్రహ్మేంద్రస్వాములవారు. అచల ఋషీంద్రులు, పరిపూర్ణాచల రాజయోగి, రాజర్షివారి సహధర్మచారిణి, సాధ్వీమణి శ్రీమతి సుభాషిణిదేవి గార్లు వ్యవహరిస్తున్నారు. వీరి సంతానం శ్రీమతి రామడుగు గోవిందమాంబాదేవి, శ్రీమతి నిర్వికల్ప, కుమారుడు శివరామ దీక్షితులు, ధర్మపత్ని శ్రీమతి పుష్షలతాంబిక గార్లు వీరికి ఒక సుతుడు, ఒక తనయ. ఇద్దరు చిన్నకూతుళ్ళు శివైక్యం పొందినారు. ఇదీ ఇప్పుడు నడుస్తున్న చరిత్ర.

కవితాకళానిధి పరిశోధకపంచానన స్వర్గీయ మహాకవి బ్రహ్మశ్రీ డా.కపిలవాయి లింగమÖర్తిగారు శిల్ఫంగాని శైలి, సరళ సుందరంగా, మాతృశ్రీ కడియంపాటి గురుగోవిందమాంబగారి జీవితచరిత్రను అలవోకగా వ్రాసిన తీరు ప్రశంసనీయం.

ఫలశ్రుతిలో 

కం.గురుభక్తిగలిగియేసత్ 

పురుషుడు sTÖ పంచబంధములు క్రమమెల్లన్ 

మరువకజదీవినవ్రాసిన

గురుడొసగునఖండపదవికోరికలలరన్.

అని దీవించి శుభాశ్శీస్సులు అందరకి ఫలించుగాక!

శిష్యుల అభిప్రాయం ప్రకారం మొట్టమొదటి పీఠాధిపతురాలగా నియమింపబడిన మాతృశ్రీ కడియంపాటి గురుగోవిందమాంబగారు మోర్జంపాడులో సమాధిపొందినది. ఈ ఆశ్రమాధిపతి శ్రీ శివరామబ్రహ్మేంద్రులు. ప్రస్తుతం శ్రీశ్రీశ్రీ రామడుగు గురుబ్రహ్మేంద గురుచక్రవర్తి నేటికి అద్వైత అచలబోధ చేస్తు రెండు పీఠాలకు పీఠాధిపతిగా కోట్లశిష్యోద్ధరణతోపాటు, పీఠాల పరిపాలన కొనసాగిస్తున్నారు.

శుభమ్ భూయాత్